مطالعات كلي استان مازندران (تا دوره ساسانی)
- محدودة جغرافيايي استان مازندران
استان مازندران از شمال به جمهوري هاي شوروي و درياي خزر، از شرق به استان مازندران ، از جنوب شرقي و جنوب به استان هاي سمنان و تهران و از غرب به استان گيلان محدود ميشود.
- طول و عرض جغرافيايي استان مازندران
استان مازندران بين 35 درجه و 47 دقيقه تا 38 درجه و 5 دقيقه عرض شمالي و 50 درجه و 34 دقيقه طولخانه ریاضیات اصفهان
پروفسور" يان هوخندايك " استاد دانشگاه ليدن هلند گفت: به لحاظ كاربرد رياضيات در معماري، بناهاي تاريخي اصفهان "بهشت رياضيات " است. وي كه براي شركت در كارگاه رياضيات ومعماري به اصفهان سفر كرده بود گفت : پيچيدگي معماري شهر اصفهان به لحاظ رياضيات منحصر به فرد بوده و اين زيبايي در دنيا بينظير است.
نهمین نمایشگاه بین المللی صنعت ساختمان
زمان برگزاری : .۰۶/۰۵/۱۳۸۸ الی ۰۹/۰۵/۱۳۸۸
ساعت بازدید : 9 صبح الي 4 بعد از ظهر
مکان برگزاری : محل دائمی نمایشگاه بین المللی تهران _تهران - بزرگراه چمران - روبروی هتل آزادی
گروه نمایشگاهی: ساختمان ، تاسیسات ، عمران ، معماری
سخنرانی با موضوع :خلاقیت در عکاسی
زمان:۰۷/۰۵/۸۸ ساعت۱۷-۱۹ مکان:ساری-میدان امام-به سمت سه راه جویبار-حوزه هنری مازندران
توجه
نویسندگان وبلاگ که خواهان درج مطلب هستند بر اساس مراحل توضیح داده شده توسط خانم فدوی در بخش(قابل توجه نویسندگان وبلاگ-درج مطلب برای نویسندگان) پیش بروند.در بند ۱ سایت Blogfa.com در قسمت پایین مستطیل سمت چپ صفحه وبلاگ بالای علامت ساعت درج شده است و در بند ۲ منظور از درج نام وبلاگ فقط لغت memaransariyan می باشد.اگر باز مشکلی بود در نظر خواهی پیغام بگذارید.
کاربرد عددP در تخت جمشید:
مهندسان هخامنشی راز استفاده از عدد «پی» (۳/۱۴) را 2500 سال پیش کشف کرده بودند. آنها در ساخت سازه های سنگی و ستون های مجموعه تخت جمشید که مخروطی شکل بود، از این عدد استفاده می کردند. عدد پی (۳/۱۴) در علم ریاضیات از مجموعه اعداد طبیعی است و این عدد از تقسیم محیط دایره بر قطر آن به دست می آید. کشف عدد پی جزء مهمترین کشفیات در ریاضیات است.
کارشناسان ریاضی هنوز نتوانستند زمان مشخصی برای آغاز استفاده کردن از این عدد پیش بینی کنند. بسیاری، مصریان و بسیاری دیگر، یونانیان باستان را کاشف این عدد می دانند؛ اما بررسی های جدید نشان می دهد هخامنشیان ...
می خواهم طی ارائه چندین مطلب به تماشای ارتباط میان ریاضی و معماری بپردازیم.هر چند مو شکافی در این راستا نیاز به مقدمه چینی های فراوان دارد اما از اینجا آغاز می کنیم:
از آنجا که اکثراً ریاضی را به عنوان یک صورت مادی و کمی می شناسیم و همیشه از جنبه های عقلانی به آن می نگریم و در مقابل آن، به هنر در بحث ما هنر معماری به عنوان یک صورت کیفی و معنوی می نگریم جستن ارتباط این دو مقوله با هم در نظر اول مشکل می نماید. آیا مسئله ای که مادی و صوری و عقلانی به نظر می رسد می تواند در ارتباط مستقیم با مسئله ای حسی و شهودی باشد؟ اصلاً آیا ریاضی یک مسئله کاملاً عقلانی است و وارد قلمرو مرزهای شهودی و حسی نمی شود؟ آیا معماری صرفاً از طریق حس و هنر به مرتبه اعلا می رسد یا عقلانی بودن نیز آن را به همان مرتبه می رساند؟